Biografia

Federico Bresciani to włoski dyrygent, którego działalność artystyczna koncentruje się przede wszystkim na repertuarze XIX wieku, historycznie poinformowanym wykonawstwie oraz relacji pomiędzy badaniami historycznymi a współczesną praktyką orkiestrową. Jego praca na podium wyrasta ze spotkania badań, bogatego doświadczenia orkiestrowego oraz szczególnego zainteresowania brzmieniem, elastycznością frazowania i bezpośrednią komunikacją z muzykami.

Jest współzałożycielem, dyrektorem artystycznym i dyrygentem orkiestry Nie | Romantyczni w Gdańsku — pierwszego polskiego zespołu poświęconego repertuarowi XIX wieku wykonywanemu na instrumentach historycznych. W pracy z orkiestrą Bresciani bada brzmienie i język ekspresyjny romantyzmu, ze szczególnym uwzględnieniem ponownego odkrywania polskiego repertuaru. W programach zespołu znalazły się dzieła Moniuszki, Paderewskiego, Noskowskiego i Żeleńskiego, interpretowane w oparciu o źródła historyczne i praktyki wykonawcze epoki, a jednocześnie skierowane do współczesnej publiczności.

Bresciani jest obecnie asystentem Kenta Nagano w Orquesta y Coro Nacionales de España (OCNE), rozwijając współpracę, która wyrosła z jego działalności w Dresdner Festspielorchester. Z orkiestrą był bezpośrednio zaangażowany w historycznie poinformowane wykonanie i nagranie pełnego „Pierścienia Nibelunga” Wagnera na instrumentach historycznych pod dyrekcją Nagano, w projekcie rozwijanym we współpracy z muzykologiem Clive'em Brownem.

Praca nad Wagnerem oraz XIX-wiecznymi źródłami stała się ważnym elementem rozwoju jego myślenia dyrygenckiego. Dla Brescianiego historycznie poinformowane wykonawstwo nie jest próbą rekonstrukcji przeszłości, lecz narzędziem pozwalającym podważać utrwalone konwencje interpretacyjne i na nowo odkrywać takie elementy jak retoryka muzyczna, tempo, artykulacja, portamento, balans, brzmienie i swoboda ekspresji.

Obecnie kończy podyplomowe studia dyrygenckie na Technological University Dublin pod kierunkiem Davida Brophy'ego, szefa dyrygenta WDR Funkhausorchester i byłego szefa dyrygenta RTÉ Concert Orchestra. Jego repertuar dyrygencki obejmuje muzykę od klasycyzmu, przez romantyzm, po początek XX wieku, odzwierciedlając szczególne zainteresowanie tym, w jaki sposób badania historyczne i współczesna praktyka symfoniczna mogą wzajemnie się wzbogacać.

Fundamentem jego działalności dyrygenckiej jest rozległa kariera spędzona wewnątrz orkiestry.

Urodzony na Sardynii, Bresciani ukończył z wyróżnieniem studia skrzypcowe w Konserwatorium w Cagliari, a następnie kontynuował naukę w Wiedniu na Music and Arts University of the City of Vienna (MUK) u Florina Zwiauera i Gertrud Weinmeister oraz w Akademii Orkiestry Symfonicznej ORF w Wiedniu.

Jako altowiolista Bresciani zajmował czołowe stanowiska w kilku europejskich orkiestrach. W latach 2012–2017 był zastępcą pierwszego altowiolisty Frankfurter Opern- und Museumsorchester, a następnie dołączył do Deutsche Kammerphilharmonie Bremen jako solista altówki. Obecnie jest solistą altówki WDR Funkhausorchester w Kolonii oraz pełni funkcję prowadzącego grupę altówek w Dresdner Festspielorchester.

Gościnnie występował także jako pierwszy altowiolista z orkiestrami takimi jak Gewandhausorchester Leipzig, Maggio Musicale Fiorentino, Gürzenich-Orchester Köln i SWR Symphonieorchester. W trakcie swojej kariery orkiestrowej pracował pod batutą dyrygentów takich jak Nikolaus Harnoncourt, Herbert Blomstedt, Riccardo Muti, Andris Nelsons, Daniele Gatti, Paavo Järvi, Krzysztof Penderecki, Gianandrea Noseda, Antonio Pappano, Lorin Maazel i Sir Colin Davis.

Blisko dwadzieścia lat pracy wewnątrz orkiestry głęboko wpłynęło na sposób, w jaki Bresciani dyryguje. Praktyczna znajomość tego, jak orkiestra słucha, oddycha, reaguje i buduje brzmienie od środka, przekłada się na podejście oparte na klarowności gestu, uważnym słuchaniu i zaufaniu pomiędzy dyrygentem a muzykami. Szczególną uwagę poświęca frazowaniu, artykulacji, kolorystyce, balansowi oraz naturalnej reakcji zespołu.